Odwiedziny duszpasterskie w Parafii Przysiek A.D. 2018/2019

Odwiedziny duszpasterskie odbywają się: od poniedziałku do piątku od godz. 15.30; soboty od godz. 9.30; niedziele od 14.30.

27.XII.2018 – Czwartek od godz. 15.30:
Ul. Prosta (początek), ul. Przy Kanale, ul. Kręta, ul. Cicha, ul. Sołecka, ul. Myśliwska.

28.XII.2018 – Piątek, od godz. 15.30:
Ul. Długa cała (od ul. Leśnej).

29.XII.2018 – Sobota, od godz. 9.00:
Ul. Cedrowa, Toruńska numery nieparzyste (początek od ul Cedrowej), ul. Baśniowa.

30.XII.2018 – Niedziela od godz. 14.30:
Ul. Toruńska numery parzyste (początek od ul. Długiej).

02.I.2019 – Środa:
Ul. Morelowa (początek od granic Torunia), Parkowa, Kasztanowa, ul. Wspólna 2 a b.

03.I.2019 – Czwartek:
Ul. Wspólna 3 a b, ul. Wspólna 5 a b, ul. Wspólna 4.

04.I.2019 – Piątek:
Ul. Wspólna 1 a b c, Wspólna 7.

05.I. 2019 – Sobota:
Błotka (od ul. Leśnej), ul. Świerkowa, Leśna (cała).

06.I.2019 – Niedziela:
Ul. Kalinowa, ul. Zajęcza, ul. Wróblowa.

07.I.2019 – Poniedziałek:
Ul. Zielony Zakątek (od ul. Polnej), ul. Lisia.

08.I.2019 – Wtorek:
Ul. Słonecznikowa, ul. Bratkowa, ul. Storczykowa, ul. Rumiankowa.

09.I.2019 – Środa:
Ul. Osiedlowa (od ul. Sosnowej), ul. Miła, ul. Różana.

10.I.2019 – Czwartek:
Ul. Krokusowa, ul. Narcyzowa, ul. Tulipanowa, ul. Fiołkowa,

11.I.2019 – Piątek:
Ul. Kanarkowa (początek), ul. Żurawia, ul. Krucza.

12.I.2019 – Sobota:
Ul. Polna (początek od ul. Astrowej), ul. Cisowa, ul. Sosnowa, ul. Lipowa, ul. Brzozowa. 

13.I.2019 – Niedziela:
Ul. Kościelna, ul. Słowikowa.

14.I.2019 – Poniedziałek:
Ul. Nagietkowa, ul. Rzemieślnicza, ul. Ks. J. Popiełuszki.

15.I.2019 – Wtorek:
Ul. Jaśminowa od ul. Długiej wraz z blokiem Nr 9.

16.I.2019 – Środa:
Ul. Jaśminowa od ul. Irysowej – cała.

17.I.2019 – Czwartek:
Ul. Słoneczna (początek), ul. Azaliowa, ul. Astrowa

 18.I.2019 – Piątek:
Ul. Irysowa początek), ul. Chabrowa, ul. Kwiatowa 1-9 (blok)

19.I.2019 – Sobota:
Ul. Kwiatowa 12-31.

20.I.2019 – Niedziela:
Kwiatowa 37-57.

21.I.2019 – Poniedziałek:
Ul. Konwaliowa (początek), ul. Goździkowa, ul. Sasankowa.

22.I.2019 – Wtorek:
Rozgarty Nr 63 (od Państwa Strzeleckich), ul. Sowia, ul. Maślakowa, ul. Grzybowa, ul. Pieczarkowa, ul. Jałowcowa, ul. Borowikowa.

 23.I.2019 – Środa:
Ul. Sarnia (od ul. Rumiankowej).

24.I.2019 – Czwartek:
Ul. Polna 2 (początek kolędy), 3, 4. ul. Liliowa, ul. Paproci.

25.I.2019 – Piątek:
Uzupełnienie odwiedzin kolędowych, po wcześniejszym zgłoszeniu.

Drodzy Parafianie, zwracam się z prośbą, tak jak i w ubiegłym roku, aby nie częstować mnie posiłkami, ale z chęcią poczęstuję się babką, drożdżówką lub innym suchym ciastkiem i napiję wody mineralnej.

Ministranci będą nosili ze sobą kropidło i poświęconą wodę, więc nie potrzeba biegać do kościoła po święconą wodę.

Ministranci będą zbierali ofiary na swoje potrzeby, ale 1 złotówkę od wejścia przekażą do kasy wspólnej. Dzięki kasie wspólnej będą mogli  – jako Wspólnota Liturgicznej Służby Ołtarza, decydować o ich przeznaczeniu, np. na rekolekcje wakacyjne, pielgrzymki, ect.

Odwiedziny duszpasterskie w Parafii Przysiek A.D. 2017/2018

Wartość spotkania – podsumowanie parafialnej wizyty duszpasterskiej A.D. 2017/2018.

Obejmując funkcje proboszcza 27 sierpnia 2017 roku w parafii Matki Bożej Królowej Męczenników Polskich w Przysieku, prosiłem dobrego Boga, aby pokierował moim życiem w nowej rzeczywistości, w danym mi czasie i przestrzeni. Usłyszałem wtedy słowa Jezusa który powiedział do swoich uczniów „idźcie i głoście”. Jezus nie tylko głosił naukę, ale spotykał się z ludźmi, którzy pod wpływem uroku spotkania z Nim, zmieniali swoje życie na lepsze. Efektywność nie tylko pracy duszpasterskiej księdza, ale i każdego człowieka pracującego wśród ludzi (lekarza, nauczyciela, dziennikarza, kucharza, ect..) polega m.in. na nawiązaniu kontaktu z drugim człowieku, na spotkaniu się i otwarciu się na siebie? Człowiek nie jest stacją telewizyjną, czy też GPS-em, ale jest żywą osobą która potrzebuje kontaktu z drugim człowiekiem by się rozwijać, doskonalić, budować swoją osobowość i innym w tym pomagać. Problem ten nieustannie porusza papież Franciszek, który zwraca uwagę na nową formę wezwania Jezusa „Idźcie i głoście”. Dla papieża Franciszka ta forma przekazu ewangelicznego dzisiaj – to nowa misyjność Kościoła, polegająca nie na „gadaniu” ale na „byciu”. W życiorysie św. Franciszka z Asyżu czytamy, jak to Franciszek ze swoim współbratem umówili się iść przez Asyż i głosić ewangelię. Kiedy wychodzili z miasta, św. Franciszek nie wygłosił żadnego kazania, ale idąc uśmiechał się do przechodniów. Kiedy brat zapytał go: dlaczego nie głosiłeś Ojcze kazań? A on odpowiedział: a cośmy robili innego? Swoją postawą, otwartą i pełną radości mówiliśmy o Bogu!

Zarówno duszpasterstwo zwyczajne, jak i nowa ewangelizacja winny być ożywione duchem misyjnym. Pisało tym papież Franciszek w Evangelii gaudium: „Marzę o opcji misyjnej, zdolnej przemienić wszystko, aby zwyczaje, style, rozkład zajęć, język i wszystkie struktury kościelne stały się odpowiednią drogą bardziej dla ewangelizowania współczesnego świata, niż do zachowania stanu rzeczy. Reformę struktur, wymagającą nawrócenia duszpasterskiego, można zrozumieć jedynie w następujący sposób: należy sprawić, by stały się one wszystkie bardziej misyjne, by duszpasterstwo zwyczajne we wszystkich swych formach było bardziej ekspansywne i otwarte, by doprowadziło pracujących w duszpasterstwie do nieustannego przyjmowania postawy wyjścia i w ten sposób sprzyjało pozytywnej odpowiedzi ze strony tych wszystkich, którym Jezus ofiaruje swoją przyjaźń. Jak mówił Jan Paweł II do biskupów Oceanii: wszelka odnowa Kościoła musi mieć misję jako swój cel, by nie popaść w pewnego rodzaju kościelne zamknięcie się w sobie”.

Uznałem, że odwiedziny duszpasterskie (kolędę) potraktuję jako wyjście do wszystkich Parafian. Nie brałem ze sobą kartotek, nie chciałem wcześniej znać żadnych nazwisk, nie chciałem wiedzieć czy idę do lekarzy, prawników, naukowców, ludzi biznesu, kucharzy, pracowników gminy, szefów firm, ect. Nie chciałem zaglądać małżeństwom w ich intymność i pytać o ich związki cywilne, partnerskie czy kościelne. Chciałem spotkać się z „Człowiekiem” żyjącym z woli Boga na terenie naszej Parafii!

Ta otwartość (misyjność), która nie zamyka człowieka w obrębie wiedzy o świecie, ale uświadamia mu, że jest zawsze czymś więcej niż o sobie wie, może go uchronić przed zamknięciem się w skorupie historyzmu, biologizmu, socjologizmu, psychologizmu itd. Potrzebna jest więc właściwa relacja „Ja-Ty” – czym ona jest?

Relacje osobowe między ludźmi coraz częściej są zastępowane relacjami między rolami społecznymi. Przywrócenie zniewolonemu przez technikę człowiekowi zdolności do dążenia w kierunku autentycznej relacji z drugim człowiekiem jest dzisiaj podstawowym zadaniem wychowania. Jest to zadanie bardzo trudne w sytuacji, gdy wyrafinowane środki techniczne stały się pośrednikiem między ludźmi w sposób tak wysublimowany, że niewielu potrafi to dostrzec. Relacja z drugim człowiekiem jest bezpośrednia tylko wtedy, gdy między ja i ty nie stoi żadne pojęcie, żadna wiedza, żadna fantazja, żaden cel, żadne pożądanie i żadne uprzedzenie.

Spełnienie powyższych warunków umożliwia prawdziwą miłość, prawdziwą przyjaźń, prawdziwie szczerą rozmowę. Człowiek z racji swej niedoskonałości nigdy nie zrealizuje w pełni tego zadania. Jego zdystansowanie się do świata, do siebie i drugiego człowieka uważane jest przez wielu za skutek grzechu pierworodnego. Być może rola duszpasterstwa parafialnego polega między innymi na motywowaniu jednostki do ciągłego podejmowania prób mających na celu odzyskanie utraconej zdolności do pełnej relacji z drugim człowiekiem.

W relacji człowieka do Boga, jaką ujawnia religia, obowiązuje ta sama zasada, jaka obowiązuje w całym życiu moralnym człowieka. Jest nią zasada posłuszeństwa w sumieniu. Można więc powiedzieć, że każdy akt religijny jest aktem moralnym, osobowym, ludzkim, a autonomia sumienia kształtowana jest tu także poprzez relację do prawdy.

Religia w tym zakresie wnosi do życia człowieka dwa  istotne momenty: 1) ukazuje nowe dziedziny rzeczywistości, przez co poszerza domenę prawdy; 2) suponuje nowy charakter afirmacji prawd, które nie są poznawane wprost, a dostępne są jedynie na mocy zawierzenia autorytetowi Boga – na mocy wiary.

Parafia jest organizacją nie tylko społeczną, ale także religijną. Otwierając się na siebie wzajemnie i na Boga, możemy dojść do prawdy, do szczęścia. W poczuciu szczęścia człowiek może doświadczyć obecności samego Boga, poczuć jego dotyk.

W naszej wspólnocie parafialnej jest sporo potencjału duchowego jaki posiada każdy mieszkaniec naszej Parafii. Każdy Parafianin jest wartościową perłą biblijną (Mt 13, 45n), którą należy odnaleźć i włączyć Ją w budowanie szczęśliwej społeczności jaką jest Wspólnota Parafialna. By w tej wspólnocie parafialnej każdy człowiek mógł poczuć na sobie dotyk Boga i być szczęśliwym zarówno w życiu osobistym, rodzinnym jak i społecznym.

Budowanie szczęśliwej Wspólnoty Parafialnej najpierw zależy od łaski Boga ( o którą należy się modlić i nie ustawać), od mocy Ducha Świętego którego otrzymujemy w sakramentach świętych. Ale uwzględniamy też wydarzenie z Kany Galilejskiej (J 2, 1-12): „Napełnijcie stągwie wodą. I napełnili je aż po brzegi”. Przynosimy wodę, planujemy, ale przemiany dokonuje Jezus Chrystus, Syn Boży. Planujemy więc w najbliższym czasie następujące działania w obszarach:

Duszpasterskim:

  • tworzenie wspólnot biblijnych;
  • tworzenie wspólnot małżeńskich (Domy Kościół, Początek Wieczności – http://poczatekwiecznosci.pl/, Wieczory dla Zakochanych, ect.);
  • tworzenie wspólnot dziecięcych i młodzieżowych (schola, wolontariat, grupy sportowe, ect).

Inwestycyjnym:

  • reorganizacja ogrzewania kościoła i plebanii;
  • rozbudowa parkingu (utwardzenie terenu by dzieci w wolnym czasie mogły mieć plac zabaw, np. jeździć na deskorolkach);
  • malowanie kościoła.

Bardzo dziękuję wszystkim Parafianom, z którymi mogłem się spotkać podczas odwiedzin duszpasterskich. Dziękuję za życzliwość, za akceptację naszych duszpasterskich inicjatyw, za częstowanie smacznymi drożdżówkami, rogalikami z różą i za inne smaczne ciasteczka, za złożone ofiary. Dziękuję za integrowanie środowiska sąsiedzkiego i parafialnego.
Szczęść Boże. Ks. Czesław Kustra CSMA.